Το δημόσιο πένθος των μέσων μαζικής ενημέρωσης για το θάνατο του Michael Jackson ήταν αναμενόμενο για ένα πρόσωπο που τα έθρεψε και τράφηκε από αυτά σε μια συμβιωτική σχέση της οποίας η λήξη σηματοδότησε και την πτώση του ειδώλου. Το δημόσιο πένθος στο Facebook όχι. Συνειδητοποίησα διαβάζοντας posts και σημειώσεις ότι δεν πρόκειται τόσο για εκδήλωση σεβασμού στο καλλιτεχνικό μέγεθος όσο για σπονδή στην παιδική τους ηλικία, στα πάρτι μασκέ του δημοτικού που μετά το «Ροκ σκα σκα» ακολουθούσε το Billie Jean και στις εφηβικές ερωτικές ανησυχίες που συνοδεύονταν από τους ήχους του Liberian Girl στα κλαμπ των late ‘80s. Όταν τα 50 something είδωλα αρχίζουν και πεθαίνουν, είναι υπόμνηση στους 30 something να ξεκινούν τους απολογισμούς τους. Και τελικά νομίζω ότι καλύτερα από όλους μας και για όλους μας τα λένε οι Postal Service.
No comments:
Post a Comment